Bali op slot

Geen boot- en vliegverkeer toegestaan. Is het niet waanzinnig een hele dag alle activiteiten op het prachtige eiland Bali te staken. Binnenblijven, zelfs toeristen mogen de hotels niet uit. Wat is er aan de hand? Dit jaar 17 maart, de Stiltedag, hari Nyepi en ik logeer ergens middenin de rijstvelden van Ubud.

Gisteren op zoek naar de Ogoh Ogoh’s, wezens uit de onderwereld. Vele mensen druk met de voorbereidingen op Nyepi, showen met trots de prachtige creaties gemaakt door de buurtvereniging. Voor de hindoes van Bali is dit een dag van tempelbezoek en magie. Ogoh- ogoh dragers verzamelen ‘speciale’ krachten deze enorme sculpturen straks tijdens de parade te kunnen dragen. Sommige poppen zijn zwaar als lood, zeker als de magic er in plaats heeft genomen. Past u wel op als u zo’n optocht bezoekt want voordat je het weet lopen ze u onder de voet. Die logge gevaarten zijn nu eenmaal niet eenvoudig te besturen, zeker niet als 30 tot 40 mensen het geheel verplaatsen. Ik dook net op tijd weg voordat een dikke bamboestam mij bijna omver stootte.

’s Avonds begint het pas echt, tijd om de boze geesten de buurt uit te pesten. Iedere Ogoh-ogoh wordt de wijk door gedragen, achtervolgt door lawaai makende buurtbewoners, slaande op pannen en tja …..de boze geesten schieten weg.

Of je nu wel of niet in magie en geesten gelooft ‘t is prachtig om mee te maken.

Ik moet op tijd naar huis om de instructies van de huismeester te ontvangen. Vanaf midnight gaat hij 24 uur mediteren en vasten, zijn stiltedag. Zijn korte boodschap ‘alles staat voor u klaar mister, eten, drinken’ en morgen niet van het erf afgaan hoor. Net voor twaalven verdwijnt hij de nacht in.

’t Is voor mij de eerste keer tijdens Nyepi in m’n  uppie in een huis ergens tussen de rijstvelden van Ubud te logeren. Geen hotel deze keer en dat was al een aparte ervaring. Samen met alle gasten een hele dag niet van het terrein af. Gezellig zo’n dag maar deze Nyepi kies ik een huis van vrienden die zelf in Sumatra zijn. Nou daar zit ik dan in het aardedonker want licht is verboden en dan komt dat stiltegevoel hard aan hoor. De natuur kent geen Nyepi, de kikkers kwaken er lustig op los en geeft het gevoel niet helemaal alleen te zijn.

’s Morgens vroeg op, de zon schijnt stilte of verbeeld ik me dat? Geen stemmen, geen huismeester, alleen het ritselen van volle rijsthalmen en stromend water van de beek.
Erg nieuwsgierig naar die lege hoofdweg schend ik de regels en ga op pad. Gelukkig kom ik niemand tegen tot ik mijn voet op het asfalt zet …… gesnapt door de Pecalang. Valt er met de echte politie nog wel eens te marchanderen nou met die Pecalang, de traditionele politie helemaal niet hoor. Keurig onder escorte zwijgend terug naar huis gebracht.

De avond valt, licht verboden, volkomen duisternis, een onbeschrijfelijke prachtige sterrenhemel verschijnt boven mijn hoofd. Niet te fotograferen. Mijn Nyepi!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail